Wat vraag ik aan via WMO en wat via de zorgverzekering

Stel je voor: je moeder kan niet meer goed traplopen. Of je hebt zelf een knieoperatie gehad en nu is douchen een crime.

Je weet dat er hulp is, maar welke vlag dekt welke lading?

Vraag je een traplift aan via de Wmo of vergoedt je zorgverzekering die douchekruk? Het verschil zit ‘m in de oorzaak en de soort hulp. De Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) is er voor iedereen die gewoon thuis wil blijven wonen, ongeacht je leeftijd.

De zorgverzekering is er voor medische zorg en hulpmiddelen die daar rechtstreeks mee te maken hebben. Wij helpen je om de knoop door te hakken.

Vraag ik een douchekruk via de Wmo of mijn zorgverzekering?

Dit hangt af van wat je precies nodig hebt. Een eenvoudige, losse douchekruk die je in de winkel koopt, valt meestal onder de zorgverzekering als deze door een medische aandoening nodig is.

Je kunt dan denken aan een Simpele Steun-douchekruk van rond de €40. Hiervoor heb je een voorschrift van de huisarts of specialist nodig. De zorgverzekering vergoedt dit dan vanuit de basisverzekering, maar je hebt wel eigen risico.

Is het niet alleen de kruk, maar moet er ook een instapdrempel worden verwijderd of de douche worden aangepast?

Dan kom je uit bij de Wmo. De Wmo kijkt naar de totale situatie in huis. Als je zelfstandig woont en door ziekte of ouderdom niet meer zelf kunt douchen, kan de gemeente een vergoeding geven voor een aangepaste douche of een speciale douchestoel die vastgemonteerd wordt. Dit is geen medische hulp, maar ondersteuning voor zelfstandig wonen.

Wanneer vraag ik een traplift aan via de Wmo?

Een traplift is een klassieke Wmo-aangelegenheid. Je vraagt dit aan bij de gemeente.

De Wmo is er om te zorgen dat je zo lang mogelijk zelfstandig thuis kunt blijven wonen. Als je door fysieke beperkingen niet meer naar boven kunt, is een traplift een logische oplossing. De gemeente kijkt eerst of er goedkopere oplossingen zijn, zoals een bed op de begane grond.

Is dat niet voldoende? Dan komt een traplift in beeld.

Je moet wel weten dat je niet zomaar een duur model uitzoekt. De gemeente keurt een basismodel goed, vaak van een merk als ThyssenKrupp of Platinum. De kosten voor een simpele traplift liggen tussen de €1.500 en €2.500. De Wmo betaalt dit vaak, maar soms moet je een eigen bijdrage betalen.

Dit hangt af van je inkomen. Check dit altijd bij het Wmo-loket van je gemeente voordat je offertes opvraagt.

Wat doet mijn zorgverzekering voor hulpmiddelen?

Je zorgverzekering dekt vooral hulpmiddelen die medisch noodzakelijk zijn. Denk aan een rolstoel, een scootmobiel of een hoog-laagbed. Dit valt onder het basispakket.

Voor een scootmobiel bijvoorbeeld, moet je naar de gemeente voor een Wmo-indicatie, tenzij het gaat om een medische noodzaak voor bijvoorbeeld reuma.

Dan kan de zorgverzekering soms uitkomst bieden, maar de Wmo is vaak de hoofdregel voor mobiliteit buiten het huis. Let op: voor brillen en lenzen betaal je bijna nooit mee vanuit de basisverzekering, tenzij het om medische brillen gaat.

Voor hulpmiddelen zoals een sta-op stoel (die helpt bij het opstaan) betaal je vaak zelf. Die kosten liggen tussen de €300 en €800. De zorgverzekering vergoedt deze alleen als het om een medisch hulpmiddel gaat met een voorschrift, en dan vaak nog maar een deel.

Wie betaalt de aanpassingen in mijn keuken?

Stel, je hebt reuma en kunt de keukenkastjes niet meer open draaien. Of je hebt een beenprothese en de keuken is te laag. Dit valt meestal onder de Wmo.

De gemeente kijkt naar de aanpassingen die nodig zijn om zelfstandig te kunnen blijven koken en wonen.

Denk aan het verlagen van het aanrecht, andere kranen of een verhoogde oven. Dit is maatwerk. De zorgverzekering betaalt dit nooit.

Die is er voor medische zorg, niet voor het aanpassen van je huis. De Wmo wel, maar je moet wel een indicatie hebben. Soms kan de gemeente een persoonsgebonden budget (Pgb) geven, waarmee je zelf een aannemer betaalt.

De kosten voor een aangepaste keuken kunnen oplopen tot €5.000 of meer.

De Wmo betaalt het grootste deel, soms met een eigen bijdrage.

Wie regelt de thuiszorg voor wassen en aankleden?

Thuiszorg voor persoonlijke verzorging (wassen, aankleden, medicijnen innemen) vraag je aan via de Wmo.

Dit heet 'huishoudelijke hulp' of 'persoonlijke verzorging'. De Wmo is er voor iedereen die niet zelfredzaam is.

Je meldt je bij het Wmo-loket van de gemeente. Een consulent komt op bezoek om te kijken wat je nog zelf kunt en waar je hulp bij nodig hebt. De zorgverzekering betaalt hier niet voor. Die dekt medische zorg, zoals verpleging aan huis door een wijkverpleegkundige.

Als je bijvoorbeeld na een operatie wondverzorging nodig hebt, valt dat onder de zorgverzekering.

Maar de dagelijkse hulp bij douchen en aankleden is Wmo. De kosten hangen af van je inkomen. De eigen bijdrage voor Wmo-hulp is maximaal €19 per maand voor huishoudelijke hulp, maar voor persoonlijke verzorging kan het oplopen tot €100-€200 per maand, afhankelijk van je inkomen.

Hoe zit het met hulpmiddelen zoals een rollator?

Een rollator is een grijs gebied. Een simpele rollator die je in de winkel koopt voor €100 tot €200, betaal je zelf.

De zorgverzekering vergoedt deze alleen als deze specifiek is voorgeschreven voor een medische aandoening én als deze voldoet aan strenge eisen. Vaak is het goedkoper om hem zelf te kopen. Wil je een speciale lichtgewicht rollator of een rollator met een zitje voor langere afstanden?

Dan is de Wmo soms een optie, vooral als je door je beperking niet meer zonder kunt. De Wmo kijkt of de rollator nodig is om zelfstandig de deur uit te gaan. De zorgverzekering betaalt soms een deel als het om een medisch hulpmiddel gaat, maar de Wmo is vaak sneller voor mobiliteit in de wijk.

Wat als ik mantelzorger ben en hulp nodig heb?

Ben je mantelzorger en loop je vast? Dan is er hulp voor jou, niet alleen voor de persoon die je verzorgt. De Wmo heeft regelingen voor respijtzorg.

Dit betekent dat je even wordt ontlast. Bijvoorbeeld door iemand die een dagje de zorg overneemt, of door een logeeropvang.

Dit vraag je aan bij de Wmo van de gemeente. De zorgverzekering betaalt hier niet voor, net zoals bij de vraag wie de traplift betaalt als de vergoeding niet toereikend is.

Die dekt alleen medische zorg voor de verzekerde. De Wmo is er om te voorkomen dat de mantelzorger overbelast raakt. Kosten voor respijtzorg kunnen variëren, maar de Wmo betaalt vaak een groot deel.

Soms zelfs gratis, afhankelijk van je inkomen en de situatie. Belangrijk: meld je tijdig, want wachtlijsten kunnen oplopen tot 6-8 weken.

Hoe weet ik nu zeker wat ik moet aanvragen?

De makkelijkste manier is om altijd eerst de gemeente te bellen voor Wmo-zaken. Zij zijn er voor alles wat te maken heeft met wonen, vervoer en verzorging, al is het goed om te weten wat je kunt doen bij een afwijzing.

Voor medische hulpmiddelen (douchekruk, rolstoel, verpleegbed) check je de zorgverzekering. Zij hebben een lijst met goedgekeurde leveranciers.

Zit je er echt niet uit? Vraag hulp aan een onafhankelijke cliëntondersteuner. Deze is gratis en helpt je bij de aanvragen.

Onthoud dit: de Wmo kijkt naar 'wat kun je nog zelf?' en past de omgeving aan. De zorgverzekering kijkt naar 'wat is medisch nodig?' en betaalt de zorg. Twijfel je over het verschil tussen Wmo en Wlz?

Vraag altijd bij beide na. Een verkeerde aanvraag kost alleen maar tijd. En tijd heb je genoeg nodig als je zorgt voor een ander of zelf herstelt.