Wie betaalt de traplift als de WMO niet voldoende vergoedt

Stel je voor: je moeder is net gevallen op de trap. Of je vader krijgt na een heupoperatie te horen dat hij de trap niet meer op mag zonder hulp. De huisarts adviseert een traplift.

Je vraagt WMO aan, want dat lijkt de logische stap. Maar dan komt de indicatie: de gemeente vergoedt maar een deel, of soms helemaal niets. Paniek slaat toe.

Wie betaalt dit nu? Een traplift kost al snel tussen de €3.000 en €6.000.

Dat is geen kleingeld. In deze gids leg ik je precies uit wat je kunt doen als de WMO niet voldoende vergoedt. Want je bent echt niet de enige met dit probleem.

Wat is de WMO-regeling eigenlijk?

De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) is er om mensen te helpen zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. De gemeente regelt dit.

Als je door ziekte, ouderdom of een beperking hulp nodig hebt, kun je een beroep doen op deze wet. Denk aan thuiszorg, schoonmaakhulp, of dus een hulpmiddel zoals een traplift. De gemeente kijkt naar wat jij nodig hebt om zelfstandig te blijven functioneren.

Dit noemen ze een 'maatwerkvoorziening'. Een traplift valt hieronder, maar alleen als je de trap niet meer kunt gebruiken en er geen andere oplossing is.

Belangrijk: de WMO is geen winkel waar je zelf kunt kiezen. De gemeente bepaalt wat ze vergoeden en hoeveel. Veel mensen denken dat de WMO alles betaalt, maar dat is een misverstand.

De gemeente vergoedt alleen het 'noodzakelijke'. Dat betekent vaak een basismodel van een traplift, zonder extra's.

En soms is de vergoeding lager dan de daadwerkelijke kosten. Dan blijf je zelf bijbetalen.

Dat is waar het misgaat voor veel mantelzorgers.

Waarom de WMO soms tekortschiet

De WMO is geen open eind. Gemeenten hebben budgetten en moeten zuinig zijn.

Daardoor wordt er soms te weinig vergoed. Een veelvoorkomende situatie: de gemeente keurt een traplift goed, maar de offerte die jij krijgt van een leverancier is €5.500, terwijl de gemeente maar €3.500 wil betalen. Waarom? Een reden is dat gemeenten vaak werken met vaste prijsafspraken of leveranciers.

Ze hebben contracten met bedrijven die een standaardtarief rekenen. Maar in de praktijk zijn huizen heel verschillend.

Een smalle wenteltrap of een trap met een bocht kost meer tijd en materiaal dan een rechte trap.

De offerte van de leverancier is daarop gebaseerd, maar de gemeente houdt zich aan een maximumbedrag. Ook spelen persoonlijke omstandigheden een rol. Als je nog redelijk zelf de trap op kunt komen, maar alleen met een steuntje, dan kan de gemeente beslissen dat een traplift niet nodig is. Ze verwachten dan dat je een trapleuning gebruikt of een andere oplossing zoekt.

Dit voelt voor jou misschien niet veilig, maar voor de gemeente telt de indicatie. Daarnaast is er de eigen bijdrage.

"De WMO is een vangnet, geen vrije val."

Iedereen die WMO gebruikt, betaalt een eigen bijdrage. Voor hulpmiddelen is dat €17,50 per maand, met een maximum van €250 per jaar. Maar dit is alleen voor het gebruik.

De aanschafkosten zelf worden vergoed, tot het bedrag dat de gemeente vaststelt.

Als de offerte hoger is, betaal je het verschil zelf.

Wie betaalt de traplift als de WMO niet voldoende vergoedt?

Als de WMO niet het volledige bedrag dekt, zijn er gelukkig andere opties. Je hoeft niet direct de portemonnee te trekken.

1. De gemeente aanpakken: bezwaar maken

Laten we de mogelijkheden op een rijtje zetten. Dit is wat je kunt doen.

Als je het niet eens bent met de beslissing van de gemeente, kun je bezwaar maken. Dit is je eerste en belangrijkste stap. Je hebt 6 weken de tijd na ontvangst van de beslissing.

Schrijf een brief of gebruik het online formulier van de gemeente. Leg uit waarom de vergoeding te laag is. Gebruik concrete argumenten. Bijvoorbeeld: de traplift die de leverancier adviseert, is nodig vanwege de specifieke vorm van je trap (bijvoorbeeld een wenteltrap).

Of de offerte is hoger omdat er extra werk nodig is, zoals het verplaatsen van een stopcontact.

Vraag om een second opinion van een onafhankelijk deskundige, zoals een ergotherapeut. Zij kunnen bevestigen dat de duurdere lift noodzakelijk is.

2. Andere financiële regelingen: de WLZ of zorgverzekering

Veel gemeenten gaan overstag als je goed onderbouwt waarom de basisoplossing niet werkt. Het kost tijd, maar het kan je duizenden euro's besparen. Houd er rekening mee dat het proces soms maanden duurt.

Blijf communiceren met de WMO-consulent. Soms val je onder een andere regeling.

De Wet Langdurige Zorg (WLZ) is voor mensen die 24 uur per dag zorg nodig hebben. Als je ouder bent dan 18 jaar en intensieve zorg krijgt, kun je misschien een beroep doen op de WLZ. De traplift wordt dan gezien als onderdeel van de woningaanpassing.

Dit is anders dan de WMO; de WLZ dekt vaak meer. Het is daarom goed om te weten welke zorg je waar aanvraagt. Check bij het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg) of je in aanmerking komt voor WLZ.

Als dat zo is, betaalt de zorgverzekeraar of het zorgkantoor de traplift.

Dit is vooral relevant voor mensen met een chronische aandoening of zware beperking. Een voorbeeld: als je mantelzorger bent voor iemand met dementie die niet meer alleen de trap op kan, is WLZ een optie. De zorgverzekering dekt geen trapliften, tenzij het om een tijdelijke situatie gaat na een operatie.

3. Huur of koop: alternatieven voor de aanschaf

Dan kun je soms een traplift huren via de verzekering, maar dat is zeldzaam. Meestal gaat het om WMO of WLZ. Vraag altijd na bij je verzekeraar wat mogelijk is. Als de WMO maar een deel betaalt, kun je kiezen voor huren in plaats van kopen.

Dit is een slimme optie als je de traplift maar tijdelijk nodig hebt, of als je het grote bedrag niet direct kunt missen.

Prijzen voor huren liggen tussen de €50 en €100 per maand, afhankelijk van het model en de trap. Merken als ThyssenKrupp of Strobbe bieden huurcontracten aan.

Een rechte traplift huur je al voor €50 per maand, inclusief onderhoud. Een trap met bochten is duurder: €80-€120 per maand. Als je langer dan 5 jaar huurt, ben je vaak duurder uit dan kopen, maar het geeft wel flexibiliteit.

Er zijn ook tweedehands trapliften. Die zijn 30-50% goedkoper dan nieuw.

Leveranciers zoals Handicare of Platinum Lifecare hebben een aanbod van gebruikte modellen. Een tweedehands lift voor een rechte trap kost ongeveer €2.000-€3.000. Voor een wenteltrap betaal je €4.000-€5.000.

4. Mantelzorg en particuliere hulp

Controleer wel of de lift nog garantie heeft en of hij past bij jouw situatie. Als mantelzorger kun je soms extra hulp krijgen.

Vraag bij je gemeente of er subsidies zijn voor mantelzorgers die een traplift nodig hebben.

Soms is er budget voor ondersteuning van de mantelzorger, wat kan helpen bij de kosten. Ook stichtingen zoals MantelzorgNL of Het Nationaal Ouderenfonds bieden soms financiële hulp. Je kunt ook crowdfunding overwegen via sites zoals GoFundMe of Doneeractie.

Veel mensen doen dit voor hun ouders. Het is niet altijd genoeg, maar samen met familie en vrienden kun je een deel bij elkaar krijgen. Een voorbeeld: een gezin zamelt €2.000 in voor een deel van de liftkosten. Verder zijn er leningen.

De gemeente kan soms een budgetlening verstrekken voor woningaanpassingen. Dit is een lening met lage rente, die je terugbetaalt via de WMO. Daarnaast is het goed om te weten of hulpmiddelen aftrekbaar zijn van de belasting.

Of kijk naar de Nationale Hypotheek Garantie (NHG) als je eigenaar bent van de woning. Je kunt de kosten meefinancieren in je hypotheek.

Prijsindicaties voor trapliften: wat kun je verwachten?

Om je een idee te geven: hier zijn concrete prijzen voor verschillende types trapliften.

• Rechte trap: Nieuw: €2.500-€4.000. Tweedehands: €1.800-€2.500. Huur: €50-€70 per maand.
• Trap met één bocht: Nieuw: €4.000-€6.000. Tweedehands: €3.000-€4.500. Huur: €70-€100 per maand.
• Wenteltrap of wenteltrap met meerdere bochten: Nieuw: €6.000-€9.000. Tweedehands: €4.500-€7.000. Huur: €100-€150 per maand.

Deze zijn gebaseerd op gangbare modellen in Nederland (prijzen zijn indicatief en kunnen variëren). Merk op dat de WMO vaak maar €3.000-€4.000 vergoedt voor een rechte trap, en minder voor complexe trappen. Voor wenteltrappen kan de vergoeding oplopen tot €5.000, maar dat hangt af van de gemeente. Leveranciers zoals ThyssenKrupp, Handicare, en Strobbe bieden offertes aan op maat.

Vraag altijd drie offertes aan om te vergelijken. Extra kosten: installatie (€200-€500), onderhoudscontract (€100-€200 per jaar), en eventuele aanpassingen zoals een verlengde rail (€300 extra). Houd hier rekening mee in je begroting.

Praktische tips om de kosten te beperken

Je hoeft het alleen te doen. Hier zijn concrete stappen die je vandaag nog kunt nemen.

1. Vraag een vrijblijvende huismeeting aan. Bel een leverancier zoals Strobbe of Handicare. Ze komen langs, meten je trap op, en geven een offerte. Dit is gratis en geeft je duidelijkheid.
2. Neem contact op met een onafhankelijke cliëntondersteuner. Via de WMO of het Steunpunt Mantelzorg kun je gratis hulp krijgen. Zij helpen bij het bezwaar en weten hoe de gemeente werkt.
3. Check of je in aanmerking komt voor de WLZ. Bel het CIZ (0800-0111) en vraag om een indicatie. Dit kan de WMO-vergoeding overbodig maken.
4. Overweeg tweedehands of huur. Vraag bij de leverancier naar refurbished modellen. Je bespaart honderden euro's zonder in te leveren op kwaliteit.
5. Verzamel documenten. Houd medische verklaringen, offertes, en correspondentie met de gemeente bij elkaar. Dit helpt bij bezwaar en aanvragen.
6. Vraag om hulp van familie. Deel de lasten. Misschien kan een broer of zus bijdragen, of kun je een familie-actie starten.
7. Loop je huis na. Soms is er een alternatief, zoals een slaapkamer op de begane grond. Dit kan de noodzaak voor een traplift verminderen.

Deze tips zijn specifiek voor mantelzorg en WMO-situaties. Onthoud: het is okay om hulp te vragen. Veel mantelzorgers voelen zich schuldig, maar jij verdient ondersteuning. De traplift is een investering in veiligheid en zelfstandigheid.

Met de juiste stappen kom je er wel. Heb je vragen?

Neem contact op met je gemeente of een mantelzorgorganisatie. Je staat er niet alleen voor.